Doorgaan naar hoofdcontent

Prostaatkanker op jonge leeftijd

In 2011 - ik was 45 jaar - kreeg ik het nieuws prostaatkanker te hebben. De artsen destijds raadden me zeer sterk een radicale 'zenuwsparende' prostaatverwijdering aan. Ik heb dit geweigerd. Dit was de moeilijkste maar beste beslissing ooit. Mijn leven is compleet veranderd sindsdien...het is beter, veel beter geworden. Ik ben de strijd keihard aangegaan en heb me eveneens zeer actief laten opvolgen.(Active surveillance) Op 8 november 2017 ben ik uiteindelijk geopereerd.

Zoeken in deze blog

Contact : mb66.blog@gmail.com

Posts

MRI

op augustus 18, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Het geloof dat alles in ’t leven een betekenis heeft.

op augustus 06, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Geduld en vakantie

op juli 16, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Die andere wereld

op juli 09, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Energie op...geen rust meer

op juli 01, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Geweer op laatste moment van schouder kunnen veranderen

op juni 18, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Burn-out

op mei 23, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Reactie plaatsen.

op mei 21, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Een harde klap in een oneerlijk gevecht

op mei 10, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Update van de site

op maart 22, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Onmacht, stress, onderdrukte emoties

op maart 15, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Café Santé, 7 maart 2017

op maart 08, 2017

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Aquarius: Antwerpen, Belgium; Het nieuws krijgen en verwerken dat je (prostaat)kanker hebt is een ingewikkeld verhaal dat nooit meer stopt en waar je constant mee bezig bent. Het is een wake up call.., een spirituele transformatie die me heeft doen inzien wat werkelijk belangrijk is.

Profiel bezoeken

Oudere postberichten

2026 2
- augustus 1
  - Een stille keuze voor mezelf
- juli 1

2025 1
- december 1
2024 1
- juli 1
2023 2
- juli 1
- maart 1
2022 1
- mei 1
2021 2
- augustus 1
- februari 1
2020 4
2019 3
- oktober 2
- april 1
2018 12
- november 1
- oktober 1
- september 1
- juni 1
- mei 1
- april 2
- maart 1
- februari 3
- januari 1
2017 22
- december 5
- november 1
- oktober 2
- september 2
- augustus 2
- juli 3
- juni 1
- mei 3
- maart 3

Meer tonen Minder tonen

Populaire posts

Wat 2025 mij leerde over veerkracht, vaderschap en werk

Hoe was jouw 2025? Eind 2024 kreeg mijn 26‑jarige zoon de diagnose uitgezaaide huidkanker . Een zin die je wereld in één beweging doet kantelen. Vanaf dat moment zaten we elke drie weken samen in het ziekenhuis voor zijn immuuntherapie. Voor één jaar lang! Vrijdagen werden ziekenhuisdagen. Wachten, hopen, ademen. En tussen die sessies door volgden nog talloze onderzoeken. Als ervaringsdeskundige dacht ik dat ik wist hoe ik hiermee moest omgaan. Maar niets bereidt je voor op de vraag: “Begeleid ik hem als coach… of als papa?” In het begin sprong ik in mijn professionele rol. Ik stelde de moeilijke vragen, wilde alles begrijpen, alles controleren. Ik wilde het allerbeste voor hem. Maar al snel zag ik dat hij anders met zijn ziekte omging dan ik destijds. Hij vertrouwde zijn oncoloog volledig. Hij had geen behoefte aan mijn kritische vragen, maar aan mijn aanwezigheid. En dus veranderde ik van rol. Ik werd weer vader. “Soms is liefde niet wat je doet, maar wat je laat.” Een nieuw...

Stilte retraite

T huiskomen in de ruimte achter de stilte Er zijn momenten in het leven waarop je voelt dat je lichaam iets zegt dat je gedachten nog niet durven uitspreken. Tijdens mijn kankerdiagnose volgde ik ooit een achtweekse mindfulnesstraining. Toen leek het alsof ik een klein eiland vond in een oceaan die te groot was om te overzien. Drie jaar later deed ik dezelfde training opnieuw, niet omdat ik het vergeten was, maar omdat ik voelde dat er opnieuw iets in mij riep. Iets dat vroeg om stilte, om vertraging, om thuiskomen. Mijn leraar sprak vaak over stilteretraites. Hij vertelde hoe zwaar ze waren: dagenlang zwijgen, urenlang mediteren in lotushouding, geconfronteerd worden met jezelf, met je lichaam, met dat deel van je geest dat je normaal niet ontmoet. Hij zei dat er een moment komt waarop de pijn wegvalt… en dat je dan soms een bijna euforische, soma‑achtige staat ervaart. Een helderheid die niet te beschrijven is, alleen te voelen. En ergens, diep in mij, ontstond toen al het verlangen:...

The Sky is The Limit.

Het is een serie op de Vlaamse televisie en gaat over ‘Vlaamse’ miljonairs. Per toeval ben ik eigenlijk op dit programma uitgekomen want ik kijk erg weinig televisie. Ik zag een fragment waarin Ceo Philippe Cracco, hoofd van Rodania, een rol had… ook hij heeft prostaatkanker. Op de één of andere manier is er toch ergens een verbondenheid, sympathie, herkenning, een medeleven. Je herkent, voelt de angst en onzekerheid die ook uitgaat van deze kanker bij deze persoon. (financieel totaal geen verbondenheid 😌) Misschien heeft ook deze serie (en meer bepaald de rol van Cracco) mij weer eens doen twijfelen welke behandeling in deze kanker het effectiefste was. En dit is een vraag waar elke lotgenoot (zeker weten !) dagen, en waarschijnlijk vele nachten, heeft over zitten nadenken. Ik verklaar mij nader: Op mijn site heb ik mijn verhaal geschreven over de ‘Wait And See’ periode waarin ik afgelopen 7 jaar gestreden heb. In deze periode ben ik heel actief gewees...

berichtje achterlaten...

mb66.blog@gmail.com

website

www.prostaatkankerop45.be

Mogelijk gemaakt door Blogger

Thema-afbeeldingen van RASimon