Doorgaan naar hoofdcontent

Prostaatkanker op jonge leeftijd

In 2011 - ik was 45 jaar - kreeg ik het nieuws prostaatkanker te hebben. De artsen destijds raadden me zeer sterk een radicale 'zenuwsparende' prostaatverwijdering aan. Ik heb dit geweigerd. Dit was de moeilijkste maar beste beslissing ooit. Mijn leven is compleet veranderd sindsdien...het is beter, veel beter geworden. Ik ben de strijd keihard aangegaan en heb me eveneens zeer actief laten opvolgen.(Active surveillance) Op 8 november 2017 ben ik uiteindelijk geopereerd.

Zoeken in deze blog

Contact : mb66.blog@gmail.com

Posts uit 2026 tonen

Posts

🕊️ De Witte Duif Die Mij Kwam Zoeken

op september 06, 2026

boodschapper hoop innerlijke_rust intuïtie nieuw_begin persoonlijke_groei spirituele_ervaring synchroniciteit tekens_van_het_leven witte_duif

+

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Een stille keuze voor mezelf

op augustus 21, 2026

dieet_en_beweging doorzetting gezonde_leefstijl hoop innerlijke_kracht inspiratie leven_na_kanker mentale_veerkracht nieuw_begin persoonlijke_groei

+

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Stilte retraite

op juli 05, 2026

innerlijke rust meditatie mindfulness stilte stilteretraite

+

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Aquarius: Antwerpen, Belgium; Het nieuws krijgen en verwerken dat je (prostaat)kanker hebt is een ingewikkeld verhaal dat nooit meer stopt en waar je constant mee bezig bent. Het is een wake up call.., een spirituele transformatie die me heeft doen inzien wat werkelijk belangrijk is.

Profiel bezoeken

Oudere postberichten

2026 3

2025 1
- december 1
2024 1
- juli 1
2023 2
- juli 1
- maart 1
2022 1
- mei 1
2021 2
- augustus 1
- februari 1
2020 4
2019 3
- oktober 2
- april 1
2018 12
- november 1
- oktober 1
- september 1
- juni 1
- mei 1
- april 2
- maart 1
- februari 3
- januari 1
2017 22
- december 5
- november 1
- oktober 2
- september 2
- augustus 2
- juli 3
- juni 1
- mei 3
- maart 3

Meer tonen Minder tonen

Populaire posts

The Sky is The Limit.

Het is een serie op de Vlaamse televisie en gaat over ‘Vlaamse’ miljonairs. Per toeval ben ik eigenlijk op dit programma uitgekomen want ik kijk erg weinig televisie. Ik zag een fragment waarin Ceo Philippe Cracco, hoofd van Rodania, een rol had… ook hij heeft prostaatkanker. Op de één of andere manier is er toch ergens een verbondenheid, sympathie, herkenning, een medeleven. Je herkent, voelt de angst en onzekerheid die ook uitgaat van deze kanker bij deze persoon. (financieel totaal geen verbondenheid 😌) Misschien heeft ook deze serie (en meer bepaald de rol van Cracco) mij weer eens doen twijfelen welke behandeling in deze kanker het effectiefste was. En dit is een vraag waar elke lotgenoot (zeker weten !) dagen, en waarschijnlijk vele nachten, heeft over zitten nadenken. Ik verklaar mij nader: Op mijn site heb ik mijn verhaal geschreven over de ‘Wait And See’ periode waarin ik afgelopen 7 jaar gestreden heb. In deze periode ben ik heel actief gewees...

Gedicht onder een blauwe maan

Een paar dagen geleden sprak iemand me over de 'blauwe maan' die nu aanwezig zou zijn. Ik had er nog nooit van gehoord... sommige mensen zijn hier gevoelig aan en hebben hierdoor bijvoorbeeld slaapproblemen. Wat is nu eigenlijk zo'n blauwe maan? Als er 2 keer in dezelfde maand een volle maan optreedt, wordt de tweede volle maan een blauwe maan genoemd. En ja, slaapproblemen die zijn goed aanwezig.😪...Een tijdje geleden heb ik rond 3 u 's ochtends mijn gekend 'atoma'schriftje genomen en wat gedachten beginnen opschrijven. Het leuke is dat als je datzelfde verhaal overdag leest het heel anders is. Ik heb er nog wat aan zitten knutselen maar 't resultaat is wel speciaal. Ik deel het met mijn tocht- en lotgenoten. 😏 -------------------------------------------------------- - Ik was 45 en ontmoette jou, eerlijk… eigenlijk niet geheel onverwacht. Iets in mij had je precies al voelen aankomen. Mijn leven was prima, het ging goed maar toen jij k...

Wat 2025 mij leerde over veerkracht, vaderschap en werk

Hoe was jouw 2025? Eind 2024 kreeg mijn 26‑jarige zoon de diagnose uitgezaaide huidkanker . Een zin die je wereld in één beweging doet kantelen. Vanaf dat moment zaten we elke drie weken samen in het ziekenhuis voor zijn immuuntherapie. Voor één jaar lang! Vrijdagen werden ziekenhuisdagen. Wachten, hopen, ademen. En tussen die sessies door volgden nog talloze onderzoeken. Als ervaringsdeskundige dacht ik dat ik wist hoe ik hiermee moest omgaan. Maar niets bereidt je voor op de vraag: “Begeleid ik hem als coach… of als papa?” In het begin sprong ik in mijn professionele rol. Ik stelde de moeilijke vragen, wilde alles begrijpen, alles controleren. Ik wilde het allerbeste voor hem. Maar al snel zag ik dat hij anders met zijn ziekte omging dan ik destijds. Hij vertrouwde zijn oncoloog volledig. Hij had geen behoefte aan mijn kritische vragen, maar aan mijn aanwezigheid. En dus veranderde ik van rol. Ik werd weer vader. “Soms is liefde niet wat je doet, maar wat je laat.” Een nieuw...

berichtje achterlaten...

mb66.blog@gmail.com

website

www.prostaatkankerop45.be

Mogelijk gemaakt door Blogger

Thema-afbeeldingen van RASimon